 |
|
|
 
 |
 |
MARIA
OUFKIR, kleedster.
Tot op het kleinste plooitje.
Fabricagegeheimpje. Largo draagt een pak dat hem als gegoten
zit. Helaas belandt hij in een valstrik en er ontstaat een handgemeen.
Het pak krijgt het zwaar te verduren en scheurt hier en daar.
Largo wordt gevangen genomen en in een onderaardse kerker gegooid,
gekleed in zijn enige, bezoedelde, pak. Dat is hij dus kwijt!
Deze simpele actie kost een tiental opnamen.
De kleedster radeloos! Het pak is natuurlijk, ongehavend, ook
in andere scènes nodig: een episode wordt immers nooit
chronologisch opgenomen. Denk nu niet dat het gehavende pak
weer wordt hersteld! In feite is er sprake van twee, drie, misschien
wel meer soortgelijke pakken, waarvan er één op
artistieke wijze is toegetakeld. Het is zelfs van groot belang
dat de scheuren, de plooien, de vlekken en het stof in een volgende
scène op exact dezelfde plekken
zitten.
Ieder zijn eigen stijl.
Teamwerk.
Kleine en grote aspecten van het vak.
Tot op het kleinste plooitje.
De fee van de strijkbout!
|
|
